20 lutego 2018 | 20:14
Historia powstania okularów

Historia powstania okularów

Krótka historia powstania okularów

Okulary to produkty, które pomagają chronić wzrok przed szkodliwym działaniem promieniowania UV i korygować wady wzroku. Dziś nie wyobrażamy sobie bez nich życia, jednak kiedyś nie były tak popularne. Ba, nawet ich nie znano! A zatem, kiedy i w jaki sposób się pojawiły? Postanowiliśmy udzielić odpowiedzi na te pytania i przygotować artykuł opisujący ich historię powstania. Mamy nadzieję, że się Wam spodoba.

Początki okularów sięgają czasów, gdy szkło powstawało na skutek stopienia się ziaren piasku pod wpływem uderzenia pioruna. Z czasem jednak nauczono się go wytapiać. Jak podają źródła – proceder ten rozpoczęto ponad 40 wieków temu. Pewnie dla nikogo nie będzie zaskoczeniem fakt, że zaczęto szukać dla niego coraz nowszych zastosowań i tak po 1000 r. w Europie zaczęto używać przezroczystych szklanych kul i kryształów kwarcu do powiększania liter w czasie czytania. Przedmiot kładziono na karcie księgi i stopniowo przesuwano. Nowy wynalazek zyskał miano kamienia do czytania. Niemniej osoby, które z nich korzystały zauważyły, że jeszcze lepsze efekty zapewnia, gdy szklaną soczewkę umieszcza się tuż przy oku. Z tego też wzięły się pierwsze próby ich połączenia i takiego zamocowania, by nie trzeba ich było w ogóle zdejmować ani przytrzymywać dłonią. W końcu, w 1285 r., we Włoszech udało się tego dokonać. Dwie soczewki połączono jedną oprawą i tak powstały pierwsze okulary. Warto nadmienić, że wędrowni rzemieślnicy szybko rozpropagowali wynalazek w całej Europie.

Rozwój produkcji okularów był tak duży, że w XV w. powstało kilka dużych ośrodków przemysłowych, które zajmowały się ich wytwarzaniem. 100 lat później stworzono pierwsze soczewki dla krótkowidzów, a w następnym wieku rozpoczęto je dzielić pod względem mocy. Rozwój optyki i dokładniejsze poznanie anatomii oka sprawiły, że kolejne produkty były coraz bardziej dopracowywane, jednak nadal nie potrafiono rozwiązać problemu mocowania okularów na nosie. Kolejne próby jego rozwikłania przyniosły powstanie monokli, które trzymano na rączce, natomiast 300 lat później hiszpańscy naukowcy postanowili połączyć soczewki z tasiemkami, które owijano wokół uszu. Oczywiście ich noszenie nie było wygodne, więc pracowano dalej i w końcu w 1760 r. londyński optyk wpadł na to, by stworzyć zauszniki. Od tej pory przymocowywano je do wszystkich soczewek i stale ulepszano np. o zawiasy. W kolejnych latach pojawiły się także: Lorgnony, czyli dwie soczewki zamocowane w oprawie, do której przytwierdzona była mocno zdobiona rączka i monokle – szkiełka, które utrzymywane było między brwią a policzkiem (nosiła go angielska arystokracja). XIX w. to powstanie znanej do dziś firmy Bauch&Lomb, natomiast początki XX w. to czas, gdy niezwykłą popularnością cieszyły się binokle.